Życiorys

Urodziłem się w 1934 w Łodzi w Polsce. Moje wczesne dzieciństwo jako dziecka stosunkowo zamożnej rodziny przebiegało się bez problemów. Wszystko zmieniło się dramatycznie z nastaniem niemieckiej okupacji: moja rodzina była pochodzenia żydowskiego. Dzięki wielu niezwykłym i pomyślnym zbiegom okoliczności i nieustraszonej pomocy szeregu osób udało się przeżyć nie tylko mnie ale również moim rodzicom. Ale większość rodziny zginęła. Po wojnie, po krótkim okresie entuzjazmu, rozpoczął się długi okres ucisku i ciemnej, przygnebiającej szarości: reżym komunistyczny. Mimo to, osobiście, nie działo mi się źle: mimo „złego pochodzenia społecznego” skończyłem studia, zrobiłem doktorat z dziedziny informatyki w Polskiej Akademii Nauk i rozpocząłem szybko rozwijającą się karierę naukowa. Później, w roku 1967, dzięki serii nieprawdopodobnych wręcz przypadków, udało mi się wydostać się z Polski (w tym okresie legalna emigracja był całkowicie zabroniona) do Kanady gdzie zostałem profesorem informatyki na Uniwersały of Waterloo. Moja kariera akademicka trwała aż do roku 2000 gdy przeszedłem na emeryturę jako profesor informatyki Dalhousie University, po czym opuściłem Kanadę dla Francji.

Podczas lat 60-tych, nadal jeszcze w Polsce, rozpoczęłam badania naukowe w dziedzinie nieliniowej optymalizacji, potem (już Kanadzie) w mechanicznym dowodzeniu twierdzeń i związanych z tematów (o naturze bardzo teoretycznej i raczej zbliżonej do logiki matematycznej i algebry) i zakończyłem w dziedzinie graficznych języków programowania (Prograph i Lograph). W czasie lat 80-dziesiątych rozpocząłem kilkuletni flirt z biznesem gdzie stworzona przeze mnie i mego kolegę dr. Philip Cox firma TGS Systems po początkowych dość niezwykłych sukcesach smutnie upadła.

W latach 70-tych, dość znudzony i rozczarowany życiem uniwersyteckim widząc kierunek w którym zmierza świat jako katastrofalny, zacząłem szukać alternatyw w wychodzących poza konwencjonalnie zaakceptowanymi przez naukę. I znów w rezultacie niesłychanych zbiegów okoliczności dowiedziałem się istnieniu nieortodoksyjnego nauczyciela buddyzmu Czogjam Trungpa Rinpocze i po spotkaniu zostałem jego uczniem. Jego podejście, dalekie od ówcześnie konwencjonalnego Buddyzmu, było właśnie tym czego szukałem. Po jego śmierci w 1987 zdecydowałem kontynuować moją praktykę i studia pod kierunkiem spadkobiercy jego wizji podstawowej dobroci i syna Sakjong Mipham Rinpocze jak również wybitnego nauczyciela Dzogczenu Dzigar Kongtrul Rinpocze. Obecnie zacząłem coraz bardziej interesować się czymś całkowicie nowym, mianowicie próbą stosowania na pozór ezoteryczne i abstrakcyjne, wychodzące poza dualizm podejście Dzogczenu (jednej z najbardziej zaawansowanej dziedziny Buddyzmu opartej na idei podstawowej czystości) by nie tylko pokazać niesprzeczność takiego podejścia z konwencjonalną nauką i filozofią ale również wyjść po za jej ograniczenia. W szczególności koncentruje się na rozpatrywaniu różnych aspekty procesów życia, w których przejawia się nieustanna interakcja pomiędzy tendencją do separacji samo-świadomości od świadomości całokształtu a widzeniem ich obu jako nierozłącznych. Mam nadzieje że będę żył dostatecznie długo by pójść nawet dalej. Obecnie mieszkamy wraz z moją żoną w Polsce.